Myrte, 10 juni 2009
Zweden , Sundsvall

De laatste nachten met licht..

Mijn laatste dag Sundsvall is in gegaan. Ik heb het zo druk gehad dat ik geen tijd of puf had om eerder te schrijven..

Het laatste vak wat ik gevolgd heb was Magazine project. Opdracht was om vanuit het niks een heel magazine op te zetten die ook werkelijk geprint zal worden. Met als doelgroep (hoe origineel) exchange students. Dit blad gaat ook echt gelezen worden, want hij word naar de toekomstige exchange students gestuurd die het zelfde pad gaan bewandelen als wij de afgelopen 5 maanden hebben gedaan.
Vanuit het niks een magazine opzetten. Iets wat we allemaal nog nooit gedaan hadden. Om dit allemaal goed te laten verlopen moesten er rollen verdeeld worden. Writers, templates, art direction, photografy en editor (redacteur). Deze moesten we zelf verdelen. Als eerste de editor. Ik zat voor mezelf aan art direction te denken, maar met de verdeling werd duidelijk dat iedereen mij verkoos als editor. Een compliment, maar wel spannend. Mijn taak hield in dat ik ‘de baas’ zou zijn, knopen door zou hakken, het overzicht zou hebben en de eindbeslissing had over wat er wel en niet in het magazine zou komen. Een hele verantwoordelijkheid dus.
We hebben het heel druk gehad. Ik was het afgelopen jaar voordat ik naar Zweden kwam wel gewend dat ik soms tot 8 uur ’s avonds op school zat om door te werken. Net zolang tot de beveiliging ons vriendelijk verzocht het gebouw te verlaten wegens sluiting. Maar hier heb ik mijn record gevestigd. De uni is hier 24/7 open. Met een speciaal pasje en code kom je erin. Dus wil je overnachten op school, is dat geen probleem. Ik heb het klokje 00.30 zien worden op school. Nou mag ik niet zeuren, want er waren een aantal van een ander vak die een nacht door hebben moeten halen op school, de dag voor de deadline. Een paar uit het magazine team volgde zelfs beide vakken. Respect.
Veel begeleiding hebben we niet gekregen. Je moest de juiste vragen stellen, dan waren de docenten er voor je. En dat was wennen, dat zijn we niet gewend op de HvA. We zijn letterlijk in het diepe gegooid. Er werd nog net niet ‘zoek het maar uit’ gezegd. Toen we begonnen werd ons verteld dat het magazine van vorig jaar moeilijk te overtreffen was. Om eerlijk te zijn was dat nog niet eens zo heel erg moeilijk. Good job voor het team van 2008, maar ik heb mijn vragen gehad hoe die editors het hebben aangepakt. Vorig jaar waren er meer editors is mij verteld. Ik heb die klus in mijn eentje geklaard.
Ze stonden echt te kijken naar ons eind resultaat en bij de beoordeling waren het alleen maar kleine schoonheid foutjes die verbeterd moesten worden. Dat hadden ze nog niet eerder mee gemaakt zeiden ze. Ik ben dan ook heel trots. Trots op het team, trots op mezelf. Ik heb geleerd dat ik een groep kan leiden en kan motiveren. We zijn een hecht team geweest en iedereen heeft heel goed werk geleverd.

Naast het magazine heb ik ook nog even mogen stralen in een 10 minuten durende film van het vak Narrative forms in media. Ik heb de hoofdrol gespeeld in de film ‘Two sides of changes’. Een make-over comedy over een verlegen nerd meisje, genaamd Judy, die in Zweden gaat studeren. Eenmaal daar leert ze twee meiden kennen die haar veranderen in een beauty. Maar al snel begint Judy te beseffen dat dit toch niet is wat ze wil zijn. Ze wil naar huis en ze komt er achter dat er ook andere dingen kunnen veranderen dan alleen haar uiterlijk. Ik heb altijd geweten dat mijn krullen van pas zouden komen, voor verschillende looks Nieuwsgierig? Nederlandse première op aanvraag in uw eigen woonkamer. Kan je niet wachten en wil je alle films zien: http://mkv.itm.miun.se/projekt/narrative/
Er is een première gehouden. Er waren in totaal 6 films. Erg leuk om te zien wat de andere hadden gemaakt. En ik stond versteld van de kwaliteit. Heb van verschillende Zweden gehoord (die de films van afgelopen jaren ook hebben gezien) dat dit jaar veruit de beste waren.

De laatste twee maanden zijn echt voorbij gevlogen. Ian is me nog komen op zoeken in Stockholm voor een weekendje. Was weer heel fijn, maar erg kort helaas. Vind het ook niet erg om nu weer fulltime naar hem terug te kunnen.
En de derde keer Stockholm was met Lizzy. Veel van de stad gezien en lol gehad Heb nu wel het idee dat ik de stad een beetje begin te kennen.

En dan hebben we natuurlijk nog de weetjes. De laatste:

- Het is sinds 24 mei niet meer helemaal donker geworden.

- De Zweden zijn zoetekauwen, algemeen bekend onderhand. Maar laatst is het mij en Lexy op gevallen dat ze verzot zijn op de smaak peer. Perenijs (roomijs, waterijs, softijs, sorbetijs), perensap, peren frisdrank, peren snoepjes, perentaart, perenkoekjes, peren thee. Denk dan niet aan de lekkere perenijsjes en verse peren taart die wij gewend zijn. Nee; glazuur krakend chemisch. Blegh.

- Live gezien op tv hier! Naakte Zweedse jongens doen een leuk dansje met knäckebröd! http://www.youtube.com/watch?v=IBDrrhRO41c

- Quote Nynke; “Jij hebt meer homo’s leren kennen hier dan de gemiddelde zweed in zijn leven”. Lees: 12 in 4 maanden.

- Nieuwe term voor out-of-bed look; Fuck fuzz. Op zijn zweeds: Knulle rufs. Door de war zittend haar, alsof je net sex heb gehad. Zie mijn haar in de film voor meer uitleg.

- Ook hier hebben we Koninginnedag gevierd. In NL is het toch iets leuker.

- Begin mei kon je buiten in de zon liggen met nog een resterend hopje sneeuw naast je.

- Meerdere zeiden het al. Ik geloofde ze niet, maar stond verbaasd in de supermarkt toen ook ik het hoorde. Ze draaien Nederlandse muziek in de supermarkt! Variërend van Marco en Trijntje tot Bløf en Doe maar. Geen geintje.

- Ik ben verliefd geworden op de Zweedse hemel @ night (zie foto’s)


Het was een hele ervaring, waar ik geen spijt van heb gehad. Het afscheid nemen van de eerste die vertrekken was vorige week al begonnen. Dubbele gevoelens. Blij en verdrietig. Blij dat ik naar huis ga. Heb thuis heel erg gemist. Verdrietig om de mensen die ik waarschijnlijk nooit meer ga zien. En het leventje dat ik ga missen zonder opgefokt en gestrest gevoel. In Nederland leven we grotendeels in zo’n omgeving. We ergeren ons zo snel aan elkaar. Dat kan ook bijna niet anders in zo’n klein landje met zo veel mensen. Ik moet daar weer heel erg aan gaan wennen als ik terug ben. Ik heb veel geleerd over andere landen, culturen en gewoontes. Ook over Nederland zelf.

Maar ik ben blij dat ik weer terug kom.

Naar Myrte in Zweden bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl